In 2020 viel ik van de trap. “Gewoon” een hersenschudding, dacht ik.
Maar inmiddels weet ik: herstellen duurt ongelooflijk lang, soms is het zwaar & eenzaam. En .. hersenletsel is niet altijd zichtbaar, — en juist dát maakt het zo ingewikkeld. 

Nog elke dag zoek ik naar balans.
Balans tussen werk en privé. Tussen bewegen en rust. Tussen ja en nee.

Ga ik vandaag mee op pad, of kies ik voor herstel zodat ik morgen kan werken?
Soms betekent dat vooruit plannen, soms betekent het last-minute afzeggen.

En ja… overprikkeling kan me letterlijk ziek maken: duizelig, misselijk, leeg. ⚖️

Tegelijkertijd is er ook goed nieuws 🌱
Ik maak stappen. Niet meer per week of maand, maar per jaar merk ik vooruitgang.
Ik kan steeds iets meer. Iets langer. Iets beter. En dát geeft hoop.

Wat mijn verhaal mij heeft geleerd, is hoe belangrijk onderzoek is naar:

🧠 (onzichtbaar) hersenletsel

🧠 hersenaandoeningen

🧠 herstel en behandeling van hersenschade

Daarom organiseer ik de collecteweek in ons dorp én heb ik deze online collectebus.

Elke donatie — groot of klein — helpt mee aan meer kennis, betere zorg en vooral: hoop 💜

Dank je wel voor het lezen, delen of doneren.
Samen maken we hersenen sterker. ✨

Lieve groet Jeanine.